CINECITTÀ – zaboravljeni filmski grad

Tokom svoje 70 godina duge istorije filmski studio Cinecittà postao je simbol italijanskog filma, ali i grada Rima koji je zahvaljujući njemu postao nezaobilazna tačka na mapi svetske filmske istorije. Prostirući se na 40 hektara površine, Cinecittà još uvek važi za najveći filmski studio u Evropi, a njegove kulise često su pružale verniju scenografiju Rima od realnog ambijenta ovog grada samo 9 kilometara udaljenog od studija.

Njegova istorija bila je burna. Počeci studija vezuju se za eru Musolinija, koji ga je sagradio 1937. godine sa idejom da obnovi filmsku industriju zemlje i obezbedi uslove za snimanje propagandnih filmova, dok je već tokom Drugog svetskog rata bio prinuđen da promeni svoju namenu i posluži kao izbeglički kamp. Surova realnost uzurpirala je tako prostor stvoren da rađa san, pa ne čudi da je period italijanskog neorealizma koji je usledio obeležio upravo izlazak reditelja na ulice Rima, kako bi bili bliži životu. Ali već početkom pedesetih godina, Cinecittà otvara svoja vrata američkim produkcijama i prisvaja epitet ’Holivuda na Tibru’. Praznik u Rimu (1953), Tri novčića u fontani (1954), ali i produkcije epskih razmera, poput filmova Quo Vadis? (1951), Ben Hur (1959) i Kleopatra (1963), našle su dom u njegovim prostorijama. Pedesete i šezdesete godine označile su i uspon italijanskog filma, period kada su nastala remek dela poput Felinijevih filmova La dolce vita (1960) i 8 ½ (1963).

Verovatno ne postoji italijanski reditelj koji nije snimao u ovom studiju. Federiko Felini, Lukino Viskonti, Mikelanđelo Antonioni, samo su neki od njih, a na ovu listu ubrajaju se i oni koji su svoju karijeru gradili van Italije, poput Bernarda Bertolučija, Fransisa Forda Kopole i Martina Skorsezea.

Osamdesete godine označile su početak pada koji je rezultirao skorim bankrotom i konačno privatizacijom studija 1997. godine. Medijska imperija Silvija Berluskonija dovela je do monopolizacije produkcije što je za posledicu imalo drastičan pad broja filmova koji su ovde snimani i okretanje televizijskim projektima pre nego davanju šanse mladim italijanskim talentima. Nasuprot stotina filmova koliko je ranije godišnje snimano u ovom filmskom studiju (čak 350 u najplodnijoj fazi), taj broj je prethodnih godina bio čak 10 puta manji. Među poslednjim većim projektima izdvajaju se Bande Njujorka Martina Skorsezea i HBO serija Rim.

Scenografija za seriju Rim

Scenografija za seriju Rim

Scenografija za seriju Rim

 

Danas Cinecittà predstavlja čak i turističku atrakciju. Poput bilo koje druge znamenitosti Rima, možete kupiti kartu i za njegov obilazak i videti čuveni Teatro 5, studio u kom je Felini stvarao svoje najlepše filmove, a scenografije serije Rim i Skorsezeovog filma još uvek su dostupne posetiocima. U julu ove godine Cinecittà je ponovo privukao pažnju javnosti otvaranjem tematskog parka nazvanog Cinecittà World. Za njegovo osmišljavanje bio je zadužen trostruki dobitnik Oskara, scenograf Dante Fereti, a park nudi atrakcije inspirisane filmovima snimljenim u ovom studiju. Muzika koja upotpunjuje atmosferu obuhvata i opus jednog od najboljih kompozitora filmske muzike svih vremena, Italijana Enja Morikonea.

Ako ste ljubitelj filma koji se zatekao u Rimu nemojte propustiti obilazak ovog studija, jer i pored njegove očigledne komercijalizacije, saznanje da ste na tlu nastanka nekih od remek dela filmske istorije je uzbudljiv osećaj već sam za sebe.

Author: Ena

Share This Post On

Submit a Comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *