Papa ratnik

U svojoj dugoj i bogatoj istoriji, Vatikan je imao različite vrste papa. Bilo je tu onih pobožnih, korumpiranih, razvratnih, nezainteresovanih, prepredenih… Medjutim, samo jedan medju njima bio je i ratnik.

Rodjen kao Giulliano della Rovere, 5. Decembra 1443. godine u Albisoli, rodjak pape Siksta IV. Od malena bio je predodredjen za sveštenički poziv. Njegov vrtoglav uspon u crkvenoj hijerarhiji započeo je kada na čelo Katoličke crkve došao njegov deda-stric. Time je stekao veliki uticaj i postao jedan od moćnijih kardinala crkvenog klera.
Kao i većina sveštenika toga doba, Djuliano nije bio imun na ženske čari. Sa Lukrecijom Normani, 1483. godine, dobio je ćerku Fellice della Rovere, koja je postala jedna od najuticajnijih žena tog doba. Njen uticaj je bio toliko veliki da je posredovala u pregovorima izmedju svoga oca i Francuske kraljevine.

Giulliano della Rovere

Djulijano je takođe bio i veliki rival Rodriga Bordžije, koji je kasnije i sam postao papa Aleksandar VI. Nakon naimenovanja Bordžije za papu, Đulijano vodjen besom i ljubomorom optužio ga je da je do svog položaja došao mitom i pretnjama. U strahu od čuvene Bordžijske „pitome“ prirode, beži u Francusku i tamo nagovara kralja Šarla VIII da napadne Napulj.
Na papskim izborima 1503. godine, biva izabran za poglavara Crkve. I njegov izbor je bio zasnovan na velikom broju mita i pretnji, osnovnim sredstvima za dolazak na vlast. Željan da obnovi moć papske države i da ne zavisi od stranih sila, ali da bi povratio neke gradove od Venecijanske Republike, primoran je bio da sklopi savez sa Francuskom i Svetim Rimskim Carstvom. I sam učestvuje u vojnim pohodima veoma uspešno. Time uspeva da pripoji Peruđiju i Bolonju i postavi ih pod Papsku upravu.
1506. godine, osnovao je, danas čuvenu Švajcarsku gardu, skupinu vojnika čiji je zadatak čuvanje pape.

Takođe je i jedan od retkih papa koji je nosio bradu, i time odavao počast grčkom humanističkom idealu.
Poznat je i kao veliki dobrotvor umetnika, i slobodno možemo reći da je pored Mikelanđela, najzaslužniji za oslikavanje Sistinske kapele. Pored Mikelanđela, bio je mecena Rafaelu i Bramanteu.

Ovaj fascinantni život prekinula je groznica, od koje umire 1513. godine.

Author: Ana Cvetković

Share This Post On

Submit a Comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *